©2018 Учебные документы
Рады что Вы стали частью нашего образовательного сообщества.

الصلاة على النبي  بعد التشهد - اللؤلؤ والمرجان فيما اتفق عليه الشيخان المؤلف : محمد فؤاد بن عبد الباقي بن صالح...


الصلاة على النبي  بعد التشهد


Təşəhhüdən Sonra Peyğəmbərə  Salavat Gətirmək


حديث كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، قَالَ: لَقِيَنِي كَعْبُ بْن عُجْرَةَ؛ فَقَالَ: أَلاَ أُهْدِي لَكَ هَدِيَّةً سَمِعْتُهَا مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ: بَلَى فَأَهْدِهَا لِي فَقَالَ: سَأَلْنَا رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْنَا: يَا رَسُولَ اللهِ كَيْفَ الصَّلاَةُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ فَإِنَّ اللهَ قَدْ عَلَّمَنَا كَيْفَ نُسَلِّمُ عَلَيْكُمْ، قَالَ: قُولُوا اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَعَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ، اللَّهُمَّ بَارِكْ عَلى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَعَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ
227. AbdurRahman İbn Əbi Leylə deyir ki, Kəb İbn Ucra  ilə qarşılaşdım. Mənə dedi: “Peyğəmbərdən  eşitdiyim bir hədiyyəni sənə hədiyyə etməyimi istəyirsənmi?”. Mən: “Bəli, mənə hədiyyə et!” dedim. Biz: “Ya Rəsulullah! Sizin Əhli Beytinizə slavat necə olmalıdır? Həqiqətən Aallah sizə necə salavat deməyi bizə öyrətmişdir”. Peyğəmbər: “Deyin

Allahummə Salli Alə Muhəmmədin Və Alə Əli Muhəmməd Kəmə Salleytə Alə İbrhimə Və Alə Əli İbrahim İnnəkə Həmidun Məcid, Allahummə Bərik Alə Muhəmmədin Və Alə Əli Muhəmmədin Kəmə Bəraktə Alə İbrahimə Və Alə Əli İbrahim İnnəkə Həmidun Məcid

”. (Buxari 3370, 6357, Muslim 406, 614, 935)
عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِىُّ  أَنَّهُمْ قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نُصَلِّى عَلَيْكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ : «قُولُوا اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَأَزْوَاجِهِ وَذُرِّيَّتِهِ، كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ، وَبَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَأَزْوَاجِهِ وَذُرِّيَّتِهِ، كَمَا بَارَكْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ، إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ».
228. Əbu Humeyd əs-Saidi  rəvayət edir ki, (bir dəfə) əshabələr soruşdular: “Ya Rəsulullah, salavatı sənə necə gətirməliyik?”. Peyğəmbər: “Deyin:

“Allahummə Salli Alə Muhəmmədin Və Əzvacihi Və Zurriyyətihi, Kəmə Sal­ley­tə Alə Ali Ibrahim, Və Barik Alə Muhəmmədin Və Əzvacihi Və Zurriyyətihi, Kə­mə Barəktə Alə Ali Ib­ra­him. İnnəkə Hə­midun Məcid”

(Buxari 3369, 6360; Muslim 407, 615, 938)

التسميع والتحميد والتأمين


Təsmiy Təhmid və Təmin (Amin)


حديث أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ  قَالَ: إِذَا قَالَ الإِمَامُ سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، فَقُولُوا: اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ؛ فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ قَوْلُهُ قَوْلَ الْمَلاَئِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ
229. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “İmam “

Səmiallahu Limən Həmidəh

” dediyi zaman, Deyin: “

Allahummə Rabbənə Və Ləkəl Həmd

”. Kimin sözü mələklərin sözü ilə üst-üstə düşərsə keçmiş günahları bağışlanar”. (Buxari 796, 3228, Muslim 409, 617, 940)
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ  أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ  قَالَ: «إِذَا قَالَ أَحَدُكُمْ آمِينَ، وَقَالَتِ الْمَلاَئِكَةُ فِى السَّمَاءِ آمِينَ، فَوَافَقَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى، غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ».
230. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Sizdən biriniz “

Amin

” deyəndə göydəki mələklər də ”

Amin

” deyirlər, əgər bu sözlər eyni vaxtda deyilərsə, (“

Amin

”) deyən adamın keçmiş günahları bağışlanar.” (Buxari 781, Muslim 410, 620, 944, 945)
حديث أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم، قَالَ: إِذَا قَالَ الإِمَامُ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ فَقُولُوا: آمِينَ؛ فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ قَوْلُهُ قَوْلَ الْمَلاَئِكَةِ؛ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ
231. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “İmam:

Ğeyril Məğdubi Aleyhim Vələddallin

” deyərsə, siz deyin: “

Amin

”. Kimi sözü mələklərin sözü ilə üst-üstə düşərsə keçmiş günahları bağışlanar”. (Buxari 782, 4475, Muslim 410, 621, 947)

ائتمام المأموم بالإمام


İmamın Arxasında Olanların Namazı İmamla Birlikdə Tamamlamaları


حَدَّثَنَا سُفْيَانُ غَيْرَ مَرَّةٍ ، عَنِ الزُّهْرِيِّ ، قَالَ : سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُ سَقَطَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ فَرَسٍ ، وَرُبَّمَا قَالَ سُفْيَانُ مِنْ فَرَسٍ - فَجُحِشَ شِقُّهُ الأَيْمَنُ فَدَخَلْنَا عَلَيْهِ نَعُودُهُ فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَصَلَّى بِنَا قَاعِدًا وَقَعَدْنَا - وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً صَلَّيْنَا قُعُودًا - فَلَمَّا قَضَى الصَّلاَةَ قَالَ إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا ، وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا ، وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا ، وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ ، وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا.
232. Zuhri deyir ki, Ənəs İbn Məlikin  belə dediyini eşitdim: “Peyğəmbər atından yıxıldı”. Sufyan deyir ki: “An Fərasin – yerinə - Min Fərasin”. Sağ tərəfini yaraladı. Bizlər xəstə ziyarəti etmək üçün yanına getdik. Namaz vaxtı gəldi. Peyğəmbər bizə oturduğu halda namaz qıldırdı. Biz də oturduq”. Sufyan bir dəfə də: “Biz də oturaraq qıldıq” dedi. Peyğəmbər namazı bitirdikdən sonra buyurdu: “İmam yalnız ona tabe olmaq üçün təyin edilmişdir. İmam təkbir gətirdikdə siz də təkbir gətirin, imam ruku etdikdə siz də ruku edin. Rukudan başını qaldırdıqda siz də qaldırın,

Səmiallahu Limən Həmidəh

dediyi zman siz də

Rabbənə Və Ləkəl Həmd

– deyin. Səcdə etdiyi zaman siz də səcdə edin. (Buxari 734, 805, Muslim 411, 622, 948)
عَنْ عَائِشَةَ  أَنَّهَا قَالَتْ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ  فِى بَيْتِهِ وَهْوَ شَاكٍ، فَصَلَّى جَالِسًا وَصَلَّى وَرَاءَهُ قَوْمٌ قِيَامًا، فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ أَنِ اجْلِسُوا، فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ: «إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ، فَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا، وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا، وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا».
233. Aişə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  xəstələndiyi zaman öz evində oturmuş vəziyyətdə namazı qıldı, arxasındakı camaat isə namazı ayaq üstə qıldı. O, onlara (əli ilə) işarə etdi ki, otursunlar. Namazı qılıb qurtar­dıqdan sonra buyurdu: “İmam ona görə təyin olunmuşdur ki, (arxasında) namaz qılanlar ona tabe olsunlar. O, rükuya gedəndə siz də rükuya gedin, o, (başını) qaldıranda, siz də (başınızı) qaldırın, o, oturmuş vəziyyətdə namaz qılarsa, siz də (namazı) oturmuş vəziyyətdə qılın”. (Buxari 688, Muslim 412, 623, 953)
حديث أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ، فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا، وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا، وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، فَقُولوا: رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ، وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا، وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا أَجْمَعُونَ
234. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “İmam ona görə təyin olunmuşdur ki, (arxasında) namaz qılanlar ona tabe olsunlar. O, təkbir etdikdə siz də təkbir edin, rükuya gedəndə siz də rükuya gedin, o,

Səmiallah Limən Həmidəh

– dedikdə, siz də:

Rabbənə Və Ləkəl Həmd

– deyin. Səcdə edərsə siz də səcdə edin. O, oturmuş vəziyyətdə namaz qılarsa, siz də (namazı) oturmuş vəziyyətdə qılın” (Buxari 689, 734, Muslim 414, 625, 957)

استخلاف الإمام إِذا عرض له عذر من مرض وسفر وغيرهما من يصلي بالناس


Xəstəlik, Səfər Və S. Kimi Üzürlü Səbəblərə Görə İmamın Əvəzinə Başqasının İnsanlara Namaz Qıldırması Üçün Təyin Edilməsi


عَنْ عَائِشَةَ  قَالَتْ: لَمَّا ثَقُلَ النَّبِىُّ  قَالَ: «أَصَلَّى النَّاسُ؟» قُلْنَا لاَ، هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ. قَالَ: «ضَعُوا لِى مَاءً فِى الْمِخْضَبِ» قَالَتْ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ فَذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِىَ عَلَيْهِ، ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ : «أَصَلَّى النَّاسُ؟» قُلْنَا لاَ، هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، قَالَ: «ضَعُوا لِى مَاءً فِى الْمِخْضَبِ» قَالَتْ فَقَعَدَ فَاغْتَسَلَ، ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِىَ عَلَيْهِ، ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ: «أَصَلَّى النَّاسُ؟» قُلْنَا لاَ، هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَقَالَ: «ضَعُوا لِى مَاءً فِى الْمِخْضَبِ»، فَقَعَدَ فَاغْتَسَلَ، ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِىَ عَلَيْهِ، ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ: «أَصَلَّى النَّاسُ؟» فَقُلْنَا لاَ، هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَالنَّاسُ عُكُوفٌ فِى الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُونَ النَّبِىَّ  لِصَلاَةِ الْعِشَاءِ الآخِرَةِ فَأَرْسَلَ النَّبِىُّ  إِلَى أَبِى بَكْرٍ بِأَنْ يُصَلِّىَ بِالنَّاسِ، فَأَتَاهُ الرَّسُولُ فَقَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ  يَأْمُرُكَ أَنْ تُصَلِّىَ بِالنَّاسِ، فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ - وَكَانَ رَجُلاً رَقِيقًا - يَا عُمَرُ صَلِّ بِالنَّاسِ، فَقَالَ لَهُ عُمَرُ: أَنْتَ أَحَقُّ بِذَلِكَ، فَصَلَّى أَبُو بَكْرٍ تِلْكَ الأَيَّامَ، ثُمَّ إِنَّ النَّبِىَّ  وَجَدَ مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً فَخَرَجَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا الْعَبَّاسُ لِصَلاَةِ الظُّهْرِ، وَأَبُو بَكْرٍ يُصَلِّى بِالنَّاسِ، فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ ذَهَبَ لِيَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ النَّبِىُّ  بِأَنْ لاَ يَتَأَخَّرَ، قَالَ: «أَجْلِسَانِى إِلَى جَنْبِهِ»، فَأَجْلَسَاهُ إِلَى جَنْبِ أَبِى بَكْرٍ، قَالَ فَجَعَلَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّى وَهْوَ يَأْتَمُّ بِصَلاَةِ النَّبِىِّ  وَالنَّاسُ بِصَلاَةِ أَبِى بَكْرٍ، وَالنَّبِىُّ  قَاعِدٌ.
235. Aişə  rəvayət edir ki, Peyğəmbərin  vəziyyəti ağırlaşdığı zaman soruşdu: “Camaat namaz qılıbmı?” Biz dedik: “Xeyr, onlar səni gözləyirlər.” O dedi: “Təknəyə (taxta qab) mənim üçün su tökün!” Biz onun dediyini yerinə yetirdik, sonra o yuyundu və ayağa qalxmaq istədikdə huşunu itirdi. Peyğəmbər  ayıldıqdan sonra (yenə) soruşdu: “Camaat namaz qılıbmı?” Biz dedik: “Xeyr, onlar səni gözləyirlər, ya Rəsulullah!” O (yenə) dedi: “Təknəyə mənim üçün su tökün!” O, (təknəyə) oturub yuyunduqdan sonra ayağa qalxmaq istədi, amma (yenə də) huşunu itirdi, ayıldıqdan sonra (yenə) soruşdu: “Camaat namaz qılıbmı?” Biz dedik: “Xeyr, onlar səni göz­ləyirlər, ya Rəsulullah!” O (yenə) dedi: “Təknəyə mənim üçün su tökün!” O, (təknəyə) oturub yuyunduqdan sonra ayağa qalxmaq istədi, amma (yenə də) huşunu itirdi, ayıldıqdan sonra (yenə) soruşdu: “Camaat namaz qılıbmı?” Biz dedik: “Xeyr, onlar səni gözləyirlər, ya Rəsulullah!” Bu əsnada camaat məsciddə oturub Peyğəmbəri  gözləyirdi ki, onlara axırıncı (namazı) – işa namazını qıldırsın. Peyğəmbər  Əbu Bəkrə  xəbər göndərdi ki, camaata namaz qıldırsın. (Peyğəmbərin) göndərdiyi adam onun yanına gəlib dedi: “Allahın elçisi  sənə əmr edir ki, camaata namaz qıldırasan.” Əbu Bəkr  ürəyiyumşaq adam idi deyə belə dedi: “Ey Ömər, camaata namazı sən qıldır!” Ömər isə ona: “Sənin buna daha çox haqqın var” deyə (etiraz etdi). Beləliklə, həmin günlərdə camaata namazı Əbu Bəkr qıldırdı. (Bir neçə gündən) sonra Peyğəmbərin  halı yaxşılaşdı və iki nəfər onun (sağından və solundan) qoluna girib zöhr namazını qılmaq üçün onu (məscidə) apardı. (Onun qoluna girən) iki nəfərdən biri Abbas  idi. (Peyğəmbər  məscidə gəldikdə) Əbu Bəkr  (camaata) namaz qıldırırdı. Əbu Bəkr  onu görən kimi geriyə çəkilmək istədi, lakin Peyğəmbər  əli ilə ona işarə etdi ki, geriyə çəkilmə. Peyğəmbər  (o iki nəfərə): “Məni onun yanında otuzdurun!” dedi və onu Əbu Bəkrin  yanında otuzdurdular. Bundan sonra Əbu Bəkr  Peyğəmbərə , camaat da Əbu Bəkrə tabe olaraq na­maz qıldı. Peyğəmbər  (namazı) oturmuş vəziyyətdə qıldı. (Buxari 687, Muslim 629, 963)
حديث عَائِشَةَ، قَالَتْ: لَمَّا ثَقُلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم، فَاشْتَدَّ وَجَعُهُ، اسْتَأْذَنَ أَزْوَاجَهُ أَنْ يُمَرَّضَ فِي بَيْتِي، فَأَذِنَّ لَهُ، فَخَرَجَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ تَخُطُّ رِجْلاَهُ الأَرْضَ، وَكَانَ بَيْنَ الْعَبَّاسِ وَبَيْنَ رَجُلٍ آخَرَ؛ فَقَالَ عُبَيْدُ اللهِ (راوي الحديث) فَذَكَرْتُ لاِبْنِ عَبَّاسٍ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ؛ فَقَالَ: وَهَلْ تَدْرِي مَنِ الرَّجُلُ الَّذِي لَمْ تُسَمِّ عَائِشَةُ قُلْتُ: لاَ، قَالَ: هُوَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ
236. Aişə  demişdir: “Peyğəmbərin  vəziyyəti ağırlaşdığı və ağrıları şiddətləndiyi zaman o, öz zövcələrindən xahiş etdi ki, ona mənim evimdə baxsınlar və onlar da buna razılıq verdilər. Sonra Peyğəmbər bir tərəfində İbn Abbas, digər tərəfində bir kişi olmaqla iki nəfərin çiyinləri arasında ayaqları yerlə sürünərək (cəmaata) çıxdı. (Hədisin Ravisi) Ubeydullah Aişənin söylədiklərini İbn Abbasa  danışdı. İbn Abbas: “Aişənin ismini söyləmədiyi kişinin kim olduğunu bilirsənmi?” dedi. Mən: “Xeyr” dedim. O: “O, Əli İbn Abu Talib idi” dedi. (Buxari 665, 2588, Muslim 418, 630, 964, 965)
حديث عَائِشَةَ، قَالَتْ: لَقَدْ رَاجَعْتُ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم فِي ذَلِكَ وَمَا حَمَلَنِي عَلَى كَثْرَةِ مُرَاجَعَتِهِ إِلاَّ أَنَّهُ لَمْ يَقَعْ فِي قَلْبِي أَنْ يُحِبَّ النَّاسُ بَعْدَهُ رَجُلاً قَامَ مَقَامَهُ أَبَدًا وَلاَ كُنْتُ أُرَى أَنَّهُ لَنْ يَقُومَ أَحَدٌ مَقَامَهُ إِلاَّ تَشَاءَمَ النَّاسُ بِهِ، فَأَرَدْتُ أَنْ يَعْدِلَ ذَلِكَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَبِي بَكْرٍ
237. Aişə deyir ki, And olsun ki, Əbu Bəkrin  insnlara imam olub namaz qıldırsın əmri xüsusunda Rəsulullaha çox müraciət etdim. Məni Rəsulullaha  çox müraciət etməyə sövq edən səbəb bu idi: “Rəsulullahın yerinə keçən kimsəni insanların sevə biləcəyini qəbul heç düşünmürdü. Və elə düşünürdüm ki, Rəsulullahın yerinə keçən kimsəni insanlar qəbul etməyəcəklər. Buna görə də mən Rəsulullahın, Əbu Bəkrin imamlıq etməsinə dir əmrini israrla istəmişdim”. (Buxari 4445, Muslim 418, 632, 966)
عَنْ عَائِشَةَ رضى الله عنها قَالَتْ: لَمَّا مَرِضَ رَسُولُ اللَّهِ  مَرَضَهُ الَّذِى مَاتَ فِيهِ، فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَأُذِّنَ، فَقَالَ: «مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ». فَقِيلَ لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ، إِذَا قَامَ فِى مَقَامِكَ لَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يُصَلِّىَ بِالنَّاسِ، وَأَعَادَ فَأَعَادُوا لَهُ، فَأَعَادَ الثَّالِثَةَ فَقَالَ: «إِنَّكُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ، مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ». فَخَرَجَ أَبُو بَكْرٍ فَصَلَّى، فَوَجَدَ النَّبِىُّ  مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً، فَخَرَجَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ كَأَنِّى أَنْظُرُ رِجْلَيْهِ تَخُطَّانِ مِنَ الْوَجَعِ، فَأَرَادَ أَبُو بَكْرٍ أَنْ يَتَأَخَّرَ، فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ النَّبِىُّ  أَنْ مَكَانَكَ، ثُمَّ أُتِىَ بِهِ حَتَّى جَلَسَ إِلَى جَنْبِهِ. وَكَانَ النَّبِىُّ  يُصَلِّى وَأَبُو بَكْرٍ يُصَلِّى بِصَلاَتِهِ، وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلاَةِ أَبِى بَكْرٍ.
238. Aişə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  ölümü ilə nəticələnən xəstəliyə tutulduğu zaman namaz vaxtı yetişdikdən və azan verildikdən sonra buyurdu: “Əbu Bəkrə  deyin, camaata namaz qıldırsın!” Ona dedilər ki: “Əbu Bəkr  ürəyiyumşaq adamdır, əgər sənin yerinə imamlıq etsə, (çox ağladığı üçün) camaata namaz qıldıra bilməyəcək.” Peyğəmbər  sözünü təkrar etdi, yanındakılar da ona eyni cavabı verdilər, üçüncü dəfə o buyurdu: “Siz Yusufa gözü düşən qadınlar kimisiniz. Əbu Bəkrə  deyin, camaata namaz qıldırsın!” Beləlilkə, Əbu Bəkr  (məscidə) gedib camaata namaz qıldırmağa başladı. Bu əsnada Peyğəmbərin  halı yaxşılaşdı və iki nəfər onun (sağından və solundan) qoluna girib onu (məscidə) apardı. Mən onun xəstəliyi üzündən ayaqlarını yerlə sürüdüyünü, sanki, indi də görürəm. Əbu Bəkr (onun gəldiyini hiss etdikdə) geriyə çəkilmək istədi, lakin Peyğəmbər  əli ilə ona işarə etdi ki, yerində qal. Sonra onu (imamın durduğu yerə) apardılar və o, Əbu Bəkrin  yanında (yerə) oturdu. Peyğəmbər  namaz qılmağa başladı, Əbu Bəkr  namazına davam etdi və camaat da Əbu Bəkrə  tabe olaraq namaz qıldı. (Buxari 664, 683, Muslim 418, 635, 970)
حديث عَائِشَةَ، قَالَتْ: لَمَّا ثَقُلَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَ بِلاَلٌ يُؤْذِنُهُ بِالصَّلاَةِ فَقَالَ: مُرُوا أَبَا بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ، فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ وَإِنَّهُ مَتَى مَا يَقُمْ مَقَامَكَ لاَ يُسْمِعُ النَّاسَ فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ فَقَالَ: مُرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ؛ فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ: قُولِي لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ، وَإِنَّهُ مَتَى يَقُمْ مَقَامَكَ لاَ يُسْمِعُ النَّاسَ فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ قَالَ: إِنَّكُنَّ لأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ، مُرُوا أَبَا بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاس؛ فَلَمَّا دَخَلَ فِي الصَّلاَةِ وَجَدَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم فِي نَفْسِهِ خِفَّةً، فَقَامَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ، وَرِجْلاَهُ تَخُطَّانِ فِي الأَرْضِ حَتَّى دَخَلَ الْمَسْجِدَ؛ فَلَمَّا سَمِعَ أَبُو بَكْرٍ حِسَّهُ، ذَهَبَ أَبُو بَكْرٍ يَتَأَخَّرُ؛ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم، فَجَاءَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى جَلَسَ عَنْ يَسَارٍ أَبِي بَكْرٍ، فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي قَائِمًا، وَكَانَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي قَاعِدًا، يَقْتَدِي أَبُو بَكْرٍ بِصَلاَةِ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم، وَالنَّاسُ مُقْتَدُونَ بِصَلاَةِ أَبِي بَكْرٍ رضي الله عنه
239. Aişə rəvayət edir ki, Rəsulullahın xəstəliyi ağırlaşdığı zaman Bilal gəlib namaz vaxtını bildirdi. Peyğəmbər: “Əbu Bəkrə  insanlara namaz qıldırmasını əmr edin” deyə buyurdu. Aişə: “Ya Rəsulullah! Əbu Bəkr  qəmli və hissiyatlı bir insandır. Heç şübhəsiz ki, o sənin məqamında durduğu zaman (ağladığı üün) insanlara oxuya bilməyəcəkdir. Bu işi Ömərə  əmr etsən” dedim. Peyğəmbər: “Əbu Bəkrə  əmr edin insanlara namaz qıldırsın” deyə buyurdu. Mən Həfsəyə də: “Heç şübhəsiz ki, Əbu Bəkr qəmli bir kimsədir. O, sənin məqamına durduğu zaman qiraəti insanlara eşitdirə bilməyəcəkdir. Ömərə  əmr etsən” dedi. Peyğəmbər: “Yusuf Peyğəmbərin sahibləri siz qadınlarsınız. Əbu Bəkrə  insanlara namaz qıldırmasını əmr edin” deyə buyurdu. Əbu Bəkr  namaza durduğu zaman Peyğəmbər özündə bir rahatlıq hiss etdi və qalxaraq iki adam arasında ayaqları sürünə sürünə məscidə gətrildi. Əbu Bəkr  Onun gəlişini hiss etdiyi üçün geriyə çəkilmək istədi. Peyğəmbər ona yerində qalması üçün işarə etdi. Peyğəmbər gələrək Əbu Bəkrin  solunda dayandı. Əbu Bəkr  ayaq üstə namaz qıldırdığı halda Rəsulullah isə oturaraq namaz qılırdı. Əbu Bəkr. Rəsulullahın namazına uyurdu, insanlar da Əbu Bəkrin namazına uyurdular”. (Buxari 713, Muslim 418, 634, 968)
عَنْ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ كَانَ يُصَلِّى لَهُمْ فِى وَجَعِ النَّبِىِّ  الَّذِى تُوُفِّىَ فِيهِ، حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمُ الاِثْنَيْنِ وَهُمْ صُفُوفٌ فِى الصَّلاَةِ، فَكَشَفَ النَّبِىُّ  سِتْرَ الْحُجْرَةِ يَنْظُرُ إِلَيْنَا، وَهْوَ قَائِمٌ كَأَنَّ وَجْهَهُ وَرَقَةُ مُصْحَفٍ، ثُمَّ تَبَسَّمَ يَضْحَكُ، فَهَمَمْنَا أَنْ نَفْتَتِنَ مِنَ الْفَرَحِ بِرُؤْيَةِ النَّبِىِّ ، فَنَكَصَ أَبُو بَكْرٍ عَلَى عَقِبَيْهِ لِيَصِلَ الصَّفَّ، وَظَنَّ أَنَّ النَّبِىَّ  خَارِجٌ إِلَى الصَّلاَةِ ، فَأَشَارَ إِلَيْنَا النَّبِىُّ  أَنْ أَتِمُّوا صَلاَتَكُمْ، وَأَرْخَى السِّتْرَ، فَتُوُفِّىَ مِنْ يَوْمِهِ.
240. Ənəs İbn Malik  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  vəfatına səbəb olan xəstəliyə tutulduğu zaman (yatağa düşdükdə) camaata namazı Əbu Bəkr  qıldırırdı. Nəhayət, bazar ertəsi camaat namaz qılmaq üçün cərgəbəcərgə düzüldükdə Peyğəmbər  (qaldığı) hücrənin pərdəsini qaldırdı və ayaq üstə dayanıb bizə baxmağa başladı. Onun üzünün (gözəlliyi), sanki Quran kağızı idi. Sonra o gülümsədi. Biz Peyğəmbəri  görəndə sevincimizdən az qaldı ki, namazdan çıxaq. Əbu Bəkr  Peyğəmbərin  namaz qılacağını zənn etdi və dala çəkilərək arxasındakı cərgəyə keçdi. Peyğəmbər  bizə “Namazınızı tamamlayın” işarəsi etdi. Sonra pərdəni aşağı saldı və həmin gün də vəfat etdi. (Buxari 680, Muslim 419, 636, 971)
حديث أَنَسٍ، قَالَ: لَمْ يَخْرُجِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثَلاَثًا، فَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ، فَذَهَبَ أَبُو بَكْرٍ يَتَقَدَّمُ؛ فَقَالَ نَبِيُّ اللهِ صلى الله عليه وسلم بِالْحِجَابِ فَرَفَعَهُ، فَلَمَّا وَضَحَ وَجْهُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، مَا نَظَرْنَا مَنْظَرًا كَانَ أَعْجَبَ إِلَيْنَا مِنْ وَجْهِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ وَضَحَ لَنَا، فَأَوْمَأَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْ يَتَقَدَّمَ، وَأَرْخَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْحِجَابَ، فَلَمْ يُقْدَرْ عَلَيْهِ حَتَّى مَاتَ
241. Ənəs  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  üç gün çıxmadı. Namaza iqamə olundu. Əbu Bəkr  irəli keçib namaza durdu. Peyğəmbər əli ilə pərdəni qaldırdı. Peyğəmbərin üzü göründü. O, anda onun üzündən daha xoş bir şey görməmişdik. Peyğəmbər, Əbu Bəkrə  irəli keçsin deyə əli ilə işarə etdi və pərdəni endirdi. Ondan sonra vəfat edənə qədər gözəl üzünü bir daha görmək müyəssər olmadı”. (Buxari 681, Muslim 419, 637, 974)
حديث أَبِي مُوسى، قَالَ: مَرِضَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَاشْتَدَّ مَرَضُهُ، فَقَالَ: مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ قَالَتْ عَائِشَةُ: إِنَّهُ رَجُلٌ رَقِيقٌ إِذَا قَامَ مَقَامَكَ لَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاس، قَالَ: مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ، فَعَادَتْ، فَقَالَ: مُرِي أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ فَإِنَّكُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ فَأَتَاهُ الرَّسُولُ فَصَلَّى بِالنَّاسِ فِي حَيَاةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم
242. Əbu Musa  rəvayət edir ki, Peyğəmbərin  xəstəliyə tutuldu və xəstəliyi şiddətləndi. Peyğəmbər: “Əbu Bəkrə  əmr edin insanlara namaz qıldırsın” deyə buyurdu. Aişə: “Əbu Bəkr  qəlbi yumşaq bir kimsədir, sənin məqamında durduğu zaman insanlara namaz qıldıra bilməyəcəkdir” dedim. Peyğəmbər: “Əbu Bəkrə  əmr edin insanlara namaz qıldırsın” deyə buyurdu. Aişə yenə sözlərini təkrar etdi. Peyğəmbər: “(Ey Aişə) Sən Əbu Bəkrə  əmr et insanlara namaz qıldırsın. Siz qadınlar Yusuf Peyğəmbərin sahibləri olan qadınlarsınız” deyə buyurdu. Əbu Bəkrə  xəbər verildi və o Peyğəmbərin həyatında ikən insanlara namaz qıldırdı”. (Buxari 678, Muslim 420, 638, 975)

تقديم الجماعة من يصلي بهم إِذا تأخر الإمام ولم يخافوا مفسدة بالتقديم


İmam Gecikdiyi Vaxt Başqa Birisini İmam Təyin Etməkdə Məfsədə Qorxusu Olmasa, Camaatın Özlərinə Namaz Qıldırmaq Üçün Bir Nəfəri İmamlığa Keçirməsi


عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِىِّ ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ  ذَهَبَ إِلَى بَنِى عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ فَحَانَتِ الصَّلاَةُ فَجَاءَ الْمُؤَذِّنُ إِلَى أَبِى بَكْرٍ فَقَالَ أَتُصَلِّى لِلنَّاسِ فَأُقِيمَ قَالَ نَعَمْ. فَصَلَّى أَبُو بَكْرٍ، فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ  وَالنَّاسُ فِى الصَّلاَةِ، فَتَخَلَّصَ حَتَّى وَقَفَ فِى الصَّفِّ، فَصَفَّقَ النَّاسُ، وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لاَ يَلْتَفِتُ فِى صَلاَتِهِ، فَلَمَّا أَكْثَرَ النَّاسُ التَّصْفِيقَ الْتَفَتَ فَرَأَى رَسُولَ اللَّهِ ، فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ  أَنِ امْكُثْ مَكَانَكَ، فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ رضى الله عنه يَدَيْهِ، فَحَمِدَ اللَّهَ عَلَى مَا أَمَرَهُ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ  مِنْ ذَلِكَ، ثُمَّ اسْتَأْخَرَ أَبُو بَكْرٍ حَتَّى اسْتَوَى فِى الصَّفِّ، وَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ  فَصَلَّى، فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ: «يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَثْبُتَ إِذْ أَمَرْتُكَ». فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا كَانَ لاِبْنِ أَبِى قُحَافَةَ أَنْ يُصَلِّىَ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ : «مَا لِى رَأَيْتُكُمْ أَكْثَرْتُمُ التَّصْفِيقَ مَنْ رَابَهُ شَىْءٌ فِى صَلاَتِهِ فَلْيُسَبِّحْ، فَإِنَّهُ إِذَا سَبَّحَ الْتُفِتَ إِلَيْهِ، وَإِنَّمَا التَّصْفِيقُ لِلنِّسَاءِ».
243. Səhl İbn Səd əs-Saidi  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  Amr İbn Auf oğullarının yanına getmişdi ki, onların arasını düzəltsin. Bu əsnada namaz vaxtı yetişdi və müəzzin Əbu Bəkrin yanına gəlib dedi: “Camaata namaz qıldıracaqsansa, iqaməni verim?” Əbu Bəkr: “Bəli!” deyə cavab verdi. Beləliklə, Əbu Bəkr  (camaata) namaz qıldırdı. Camaat namazda ikən Peyğəmbər  qayıdıb gəldi və cərgələrin arasından keçib birinci cərgədə durdu. Bu vaxt camaat əl çalmağa başladı, lakin Əbu Bəkr  namaz qılarkən başını arxaya çevirməzdi. Camaat bərkdən əl çalmağa başladıqda o, arxaya çevrildi və Peyğəmbəri  gördü. Peyğəmbər  əli ilə ona işarə etdi ki, yerində qal. Belə olduqda Əbu Bəkr  əllərini göyə qaldırıb Peyğəmbərin  ona verdiyi əmrə görə Allaha həmd-səna dedi. Sonra da arxaya çəkilib (birinci) cərgədə durdu. Peyğəmbər  isə önə keçib (camaata) na­maz qıldırdı. Namazı bitirdikdən sonra dedi: “Ey Əbu Bəkr, sənə əmr etdiyim halda yerində qalmağına mane olan nə idi?” Əbu Bəkr: “Əbu Quhafənin oğluna Peyğəmbərin  qarşısında namaz qılmaq yaraşmazdı.” Sonra Peyğəmbər  (camaata) dedi: “Niyə siz bu qədər çox əl çaldınız? Hər kim namaz əsna­sında özündə şübhə doğuran bir şey (görsə), qoy: “

Subhanəllah!

”– desin. Əgər:

“Subhanəllah!”

– desə, ona diqqət yetirilər. Əl çalmaq isə qadınlara aiddir. (Buxari 684, Muslim 421, 639, 976)

تسبيح الرجل وَتصفيق المرأة إِذا نابهما شيء في الصلاة


Namazda Hər Hansı Bir (Xəta) Baş Versə, Kişilərin Sübhənallah, Qadınların İsə Əl Çalması


حديث أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: التَّسْبِيحُ لِلرِّجَالِ وَالتَّصْفِيقُ لِلنِّسَاءِ
244. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu:

“Subhanəllah!”

– demək kişilərə, əl çalmaq isə qadınlara aiddir”. (Buxari 1203, Muslim 422, 641, 982)

الأمر بتحسين الصلاة وإِتمامها والخشوع فيها


Namazı Gözəl, Tam Və Xuşu İlə Qılmağın Əmr Olunması


عَن أَبِى هُرَيْرَةَ ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ  قَالَ: «هَلْ تَرَوْنَ قِبْلَتِى هَا هُنَا؟ فَوَاللَّهِ مَا يَخْفَى عَلَىَّ خُشُوعُكُمْ وَلاَ رُكُوعُكُمْ، إِنِّى لأَرَاكُمْ مِنْ وَرَاءِ ظَهْرِى».
245. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Yoxsa siz elə güman edirsiniz ki, mən ancaq bu qibləmi (görürəm)? Allaha and olsun ki, sizin (namazdakı) hərəkətiniz və (necə) rükuya getməyiniz məndən gizli qalmır. Çünki mən sizin arxamda nə etdiyinizi görürəm.” (Buxari 418, Muslim 424, 643, 986)
حديث أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: أَقِيمُوا الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ فَوَاللهِ إِنِّي لأَرَاكُمْ مِنْ بَعْدِي، وَرُبَّمَا قَالَ: مِنْ بَعْدِ ظَهْرِي إِذَا رَكَعْتُمْ وَسَجَدْتُمْ
246. Ənəs İbn Məlik  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Namazda ruku və səcdə doğru edin. Allaha and olsun ki, mən sizi arxamdan da görürəm. Və ya Mən sizi ruku və səcdə etdiyiniz zaman arxamdan görürəm”. (Buxari 742, Muslim 425, 644, 987)
?


------aba-jdad---------38.html

------aba-jdad---------7.html

------alatoran-15-an-son.html

------bbbbb-bbbbb-2-4.html

------bu-fsild-mirl.html